เบาหวานชนิดที่ 1 เกิดขึ้นเนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันทำลายเซลล์ที่สร้างอินซูลินของตับอ่อน ส่งผลให้ระดับน้ำตาลในเลือดสูง พบเบาหวานชนิดที่ 1 ประมาณ 5% ถึง 10% ของเบาหวานทั้งหมด (ผู้เป็นเบาหวานส่วนใหญ่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2)
เบาหวานชนิด 1 ส่งผลกระทบต่อผู้คนประมาณ 8.4 ล้านคนทั่วโลก และประมาณ 2 ล้านคนในสหรัฐอเมริกา แม้ว่าชนิดนี้ สามารถเกิดได้ในทุกช่วงอายุ แต่มักได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเบาหวานในเด็กและวัยรุ่น
เบาหวานชนิดที่ 1 มักมีอาการกระหายน้ำมากขึ้น ปัสสาวะบ่อย และน้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ อาการอื่นๆ เช่น หิวมากขึ้น เหนื่อยล้า และมองเห็นไม่ชัด เด็กเล็กอาจเกิดอาการหงุดหงิด เซื่องซึม และปัสสาวะรดที่นอนได้ ส่งผลให้ เด็ก 44% และผู้ใหญ่ 23% มีภาวะกรดคีโตซิสจากเบาหวานเมื่อแรกเริ่มวินิจฉัย ซึ่งเป็นภาวะเบาหวานวิกฤติที่ทำให้เกิดอาการปวดท้อง คลื่นไส้ และอาเจียน และต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและลดระดับน้ำตาลในเลือดด้วยอินซูลินทางหลอดเลือดดำ และเมื่อออกจากโรงพยาบาล ยังคงต้องได้รับการรักษาด้วยอินซูลินตลอดชีวิต
โดยรักษาด้วยการฉีดอินซูลิน วันละ 2-4 ครั้งต่อวัน ฉีดเข้าไปในเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังโดยใช้ปากกาอินซูลินหรือกระบอกฉีดยา โดยปกติแล้วจะใช้อินซูลินที่ออกฤทธิ์ยาวร่วมกับอินซูลินที่ออกฤทธิ์เร็วในช่วงเวลารับประทานอาหาร และรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้อยู่ในช่วงเป้าหมาย น้ำตาลขณะการอดอาหารอยู่ที่ 80 ถึง 130 มก./ดล. และน้ำตาลหลังอาหารน้อยกว่า 180 มก./ดล. รวมถึงควรได้รับการส่งต่อไปยังนักโภชนาการเพื่อวางแผนการรับประทานอาหารเป็นรายบุคคล และต้องได้รับคำปรึกษาด้านโภชนาการทางการแพทย์อย่างต่อเนื่อง
https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2845230
